تنـــــــــــک کردن انگــــــــــــور

تنک کردن عبارتست از کم کردن تعداد خوشه های گل یا میوه.این عمل اثر حتمی بر بالا بردن کیفیت انگور دارد.با هرس ملایم یعنی باقی گذاشتن تعداد زیادتری جوانه مرکب بر روی بوته در فصل زمستان.وسپس تنک کردن تعدادی از خوشه های گل در فصل بهار عملا نسبت برگ به گل بالا میرود یعنی برای هر خوشه تعداد زیادتری برگ روی بوته باقی می ماند که از طریق مقدار بیشتری مواد قندی به حبه ها رسیده و درشت تر میشود.باقی گذاشتن تعداد زیادتری برگ روی بوته نه تنها باعث تغذیه بهتر خوشه میشود بلکه خود گیاه نیز به طور کلی از مواد غذایی بیشتری برخوردار خواهد شد.از انجا که تنک کردن عبارتست قطع بعضی از قسمت های زنده و فعال گیاه دارای اثری مشابه هرس دارد یعنی واکنش گیاه در برابر تنک کردن عبارت خواهد بود از تمرکز بیشتر مواد به قسمتهای باقیمانده.درعین حال طی تنک کردن از سطح برگ کم نمیشود این عمل نه تنها باعث تضعیف گیاهنمیشود بلکه باعث تقویت گیاه میشود.بنابراین تنک به مراتب بهتر و بیشتر از هرس کردن کیفیت میوه را بالا میبرد.

با تنک کردن صحیح عملا میتوان ظرفیت میوه دهی بوته را افزایش داد زیرا سطح برگ بیشتر باعث تقویت تدریجی ان شده و به تدریج میتوان خوشه های بیشتری را روی بوته باقی گذاشت.

خوشه های بوته های تنک شده کمتر دچار پوسیدگی و قارچ زدگی میشوند و معمولا هزینه برداشت به دلیل همزمان رسیدن پایین می اید.

تنک کردن گل:تنک کردن خوشه گل معمولا در زمانی بین ظهور برگ تا باز شدن گلها انجام میگیرد.نسبت تعداد برگ به خوشه افزایش می یابد.به هنگامی که پرچم و مادگی در حال تشکیل باشند افزایش تعداد برگ باعث میشود که مواد قندی بیشتری به خوشه باقیمانده برسد و تعداد حبه های سالم در خوشه بالا رفته و خوشه ها پرپشت میشود.تنک کردن خوشه گل در اوایل بهار و به محض ظهور گلها انجام پذیرد.برتری این روش بر دیگر تنک کردن ها این است که خوشه های گل باقیمانده مدت طولانی تری از بالا رفتن نسبت برگ به خوشه استفاده می کنند.

تنک کردن خوشه میوه:در این نوع تنک کردن خوشه ها پس از تشکیل حبه از شاخه جدا میشوند.این روش بر روی تعداد حبه و یا طول ان اثر مستقیمی ندارد.در واقع خوشه های کوچک یا بسیار بزرگ و خوشه های که شکل مناسبی ندارند جدا میشود.بدیهی است که خوشه های باقیمانده از موتد غذایی بیشتری برخوردار شده و حبه های ان درشت تر میشود.این روش برای تنظیم میزان محصول ارقامی به کار میرود که بیش از حد محصول میدهند.

تنک کردن حبه:مقداری از انتهای خوشه بطوری که تعداد دلخواهی از حبه ها باقی بماند قطع میشود.با اجرای این روش در صورتی که بلافاصله پس از تشکیل حبه ها عمل تنک کردن انجام شود حبه های باقیمانده ۳۰٪اضافه وزن پیدا می کنند.تاخیر در انجام تنک کردن باعث میشود از میزان اضافه وزن کاسته شود و به ۱۰ تا ۲۰٪ برسد.معمولا در بیشتر ارقام خوشه ها را به گونه ای کوتاه می کنند که حدود ۸۰ تا۱۰۰ حبه باقی بماند

پیــــــش رس کردن و دیررس کردن انگور

پیش رس کردن انگور:

در بعضی از مناطق گرم تولید رنگ در پوست به دلیل گرمای زیاد به اندازه طبیعی و مردنظر نمیرسد.برای رفع این مشکل میتوان از اتفن یا اتیلن(که باعث ازاد شدن تدریجی اتیلن در گیاه میشود) باغلظت ۲۰۰ تا ۲۰۰۰قسمت در میلیون استفاده کرد بهترین زمان هورمون اشی ۱یا ۲ هفته پس از شروع تغییررنگ در پوست حبه است.

اتیلن به صورت گازی است و مصرف ان در محیط سربسته و انبارها س از برداشت امکان پذیر بوده و برای استفاده از این گاز در مزارع از افتن استفاده میشود.

به تعویق انداختن رسیدگی:

به دلیل همزمان رسیدن انگورهای مناطق مختلف معمولا با قیمت ایین به فروش میرسد به کارگیری از بعضی هورمونها رسیدن میوه را به تعویق می اندازد.یکی از هورمونها اکسین است یا غلظت ۵/۲تا۲۵ قسمت در میلیون رسیدن ارقام بیدانه را تا حدود ۱تا۳ هفته به تاخیر می اندازد.زمان هورمون پاشی پس از تشکیل میوه در اوایل فصل رشد است.

ازدیـــــــاد حجــــــــم حبــــــــه های انگــــــــور

بعضی از هورمون های گیاهی در صورتی که با غلظت مناسب و در زمان مناسب روی خوشه ها پاشیده شوند اثری مشابه حلقه برداری (ازدیاد حجم حبه ها)دارند.اگر هورمون پاشی با حلقه برداری باشد اثر ان تشدید خواهد شد.ژیبرلین یکی از هورمون هایی است که در بزرگ شدن حبه ها نقش دارد.

ژیبرلین به صورت قرص هایی سفیدرنگ با نام تجاری برلکس موجود است هر قرص حاوی ۱گرم ماده موثر خواهد بود این قرص ها قابل حل در اب بوده و به دو طریق در اختیار گیاه قرار میگیرد:یکی فروبردن خوشه انگور در محلول و دیگری پاشیدن محلول برروی بوته.روش دوم اسانتر بوده اما اجرای ان میزان مصرف هورمون را بالا برده.این ماده بسیار سریع الانتقال در گیاه بوده و به هر نقطه ای پاشیده شود به خوشه میرسد.محلول پاشی رسیدن انگور را تا ۱هفته به تاخیر می اندازد و تا حدودی از میزان مواد جامد محلول در حبه(قند)میکاهد.

در بیشتر کشورها ارقام بیدانه را ۲بار محلول پاشی میکنند:بار اول در ابتدای ظهور گلها باغلظت۵/۲ تا ۲۰ قسمت در میلیون به منظور تنک کردن خوشه و بار دوم پس از لقاح تقریبا دو هفته پس از هورمون پاشی اول با غلظت ۲۰ تا۴۰ قسمت در میلیون به منظور ازدیاد حجم حبه.به این ترتیب تعداد حبه در خوشه کم شده اما حبه های باقیمانده بسیار درشت میشوند.

جلـــــــــوگیری از ریزش گل انگـــــــــور

برای جلوگیری از ریزش گل ۳تا ۶روز پس از باز شدن گلها محلول ۲ تا ۱۰ قسمت در میلیون اکسین استفاده کرد.برای دستیابی به نتیجه مطلوب تر بایستی خوشه ها را کامل به این محلول اغشته کرد

نتیجه ناشی از محلول پاشی مساوی در پاره ای از اوقات بهتر از حلقه برداری است.محلول پاشی در زمانی که گل ها باز شده اند باعی تشکیل دیواره بذر در ارقام بیدانه شده و بذرهایی پوک تولید میکند.

محلول پاشی با غلظت بیشتر از ۱۰ قسمت در میلیون باعث ایجاد سوختگی در برگ میشود.

از اکسین های دیگر مانند اسید نفتوکسی استیک میتوان استفاده کرد.

برای جلوگیری از بذرهای پوک میتوان از ژیبرلین استفاده کرد.ژیبرلین اثر دوجانبه ای روی رشد میوه دارد.اگر پیش از باز شدن گلها و تلقیح مادگی بر روی گل پاشیده شود مادگی از بین رفته و باعث ریزش میوه میشود اما اگر تلقیح شده باشد دیگر اثری روی مادگی ندارد و باعث ازدیاد حجم یاخته میشود که در نتیجه حبه ها درشت تر میشود.

تاثـــــــیر مـــــــــواد تنـــــــظیم کننده رشد بر انگـــــــــــور

استفاده از هورمون های گیاهی به منظور بالا بردن میزان محصول و کیفیت انگور از ۲۰ سال پیش اغاز شده است.۴هورمون موثر بر انگور از بین هورمون های ازمایش شده:

الف)این گروه در صورتی که با غلظت معین و در زمان مشخص به کار روند اثری شبیه حلقه برداری دارند و اگر همزمان با حلقه برداری صورت گیرد اثر ان تشدید میشود که شامل از گروه اکسین ها اسیدکلروفتوکسی استیک از گروه بازدارنده ها کلرواتیل تری متیل امینیوم کلراید از گروه ژیبریلین اسید ژیبریلیک

ب)از گروه اتیلن اتفن که باعث تسریع در رسیدن حبه ها و ایجاد رنگ در حبه میشود

شـــــــیــوه حلقه برداری انگور

از چاقوی دولبه گوناگونی استفاده میشود.برای انجام حلقه برداری چاقو دولبه را در پوست تنه فرو کرده و حلقه وار به دور تنه میکشند به طوری که لایه از پوست به طور یکنواخت از تنه جدا شود.برای شاخه های نازکتر نوعی قیچی به شکل گازانبر که با قرار دادن شاخه بین لبه های ان و وارد اوردن فشار و چرخاندن ان پوست از شاخه جدا میشود قطر پوست نباید بیش از ۲ تا ۳ میلیمتر باشد و باید به طور کامل پوست جدا شود به طوری که رابطه بالا با پایین قطع شود و نباید چوب تنه جدا شود چرا که باعث از بین رفتن اوند چوبی شده و اب و مواد معدنی از ریشه بالا منتقل نمیشود

حلـــــــــقه بــــــــرداری انـــــــگور

عبارتست از برداشتن یک لایه پوست درخت و یا زخم کردن ان باعث بالابردن باردهی و کیفیت انگور میشود.قطر این لایه حدود ۲ میلیمتر و کلفتی ان به ضخامت پوست بدون صدمه زدن به چوب میباشد.حلقه برداری بر روی شاخه نازکتر به علت تاخیر در ترمیم زخم و مشکل بودن عمل توصیه نمیشود.اثر حلقه برداری بر روی تنه در تمام گیاه ظاهر میشود اما اگر بر روی بازو انجام شود فقط همان بازو تحت تاثیر قرار میگیرد.

در حلقه برداری پوست تنه باید به طور کامل برداشته شود به طوری که رابطه پوست بالا با پایین به طور کامل قطع شود.اثر انی حلقه برداری این است که مانع جریان شیره پرورده از پایین به بالا میشود . مواد خامی که توسط ریشه جذب میشود و از طریق اوند چوبی بالا میرود در برگ به شیره پرورده تبدیل شده و در مسیر برگشت که از طریق اوند ابکش صورت میگیرد به مانع برخورد کرده و در بالای محل زخم انباشته میشود.در اثر این فرایند قند و هورمون های گیاهی و نشاسته بیشتری به قسمت بالای زخم میرسد.

زخم را به گونه ای باید ایجاد کرد تا سریع التیام پذیرد یعنی قطر حلقه نباید زیادتر از ۲تا۳ میلمتر باشد در غیر اینصورت مدت زیادی برای بهبودی زخم لازم است و ممکن است درخت ضعیف یا خشک شود.به طور معمول ۱یا ۲ماه بعد زخم توسط لایه زاینده التیام پذیرد.

اهــــــــــــــداف حـــــــلقــــــــه برداری                                                          

۱/بالا بردن درصد به میوه نشستن گیاه به عبارتی جلوگیری از ریزش گل:زمان انجام چند روز پیش از ظهور گلها یا پس از دوران گلدهی.پس از انکه ریزش طبیعی شروع شد اثری ندارد.

۲/بزرگ شدن جبه:زمان انجام باید با بزرگ شدن حبه ها  همزمان باشد این زمان نمی پس از ریزش طبیعی گلهاست.

۳/تسریع در رسیدن میوه:در اوایل دوره رسیدن حبه ها یعنی هنگامی که انباشت مواد قندی اغاز شده

گــــــــــل میــــــمـــــــــون

گیاهی یک ساله دوساله و دائمی است. در نواحی که دارای زمستانهای بسیار سرد است گل میمون به صورت یک ساله کشت و کار میشود ودر بهار بذر ان کاشته میشود در تابستان و پاییز گل میدهد و زمستان از بین میرود.برای این طرز کشت وکار بذر میمون بهتر است در اغاز بهار ابتدا در گلخانه و یا شاسی در ۱۵ درجه کشت شود تا در حقیقت گیاه زودرس شود و در همان سال گل دهد.

در نواحی که زمستان نه چندان سرد هستند گل میمون تا این درجه سرما(۱۰)را تحمل میکند و در سال دوم محصول خوبی میدهد.در این صورت دوساله محسوب میشود ودر سالهای بعد مرغوبیت خود را از دست میدهد.در شرایط مطلوب ارقامی نیز یافت میشود که چندین سال و به صورت گیاه دائمی کشت شوند.

در این گیاه خوشه های گیاه بلند است حتی در بعضی واریته ها خوشه های گل تا یک متر و بیشتر رشد میکند این ارقام پابلند می باشد.

گل میمون از طریق قلمه نیز تکثیر میشود.محل ان باید در افتاب باشد اما به محلی سایه افتاب هم مقاوم است.در خاکهای اهکی و سنگین رشدونمو میکند لیکن بهترین شرایط خاکی برای ان نسبتا سبک با زه کشی خوب است.بذرگیری ان اسان است بذر ان سیاه رنگ و ریز است.

دراســـــــــنـا

این گیاه از خانواده لیلیاسه است.ریشه های دراسنا زرد و نارنجی و ریزوم ندارد شبیه کوردیلین است اما ریشه ها در تمام طول دارای قطر یکسان وبه رنگ زرد نارنجی است.برگها غالبا پهن و کشیده و یا باریک و نوک تیزند.در بسیاری از رقم ها برگها ابلق است و بیشتر دارای نواره های به رنگ سفید یا شیری و کرم در حاشیه برگهاست.مهمترین گونه ان دراسنافرانگس است که برگهای پهن و کشیده ان به صورت خمیده به طرف پایین بسیار جالب توجه است.نوع اخیر دراسنا به طور طبیعی در جنگلهای گرم ومرطوب افریقا رشد میکند و در ایران در گلخانه گرم و مرطوب تکثیر میشود تنها نوعی از دراسنا که دارای برگهای پهن . شبیه به کروتون است در گلخانه ها کشت میشود.

تکثیر دراسنا از طریق قلمه در فصل بهار به اسانی صورت میگیرد.قلمه ها در بستری از ماسه در گلخانه کشت میشود قلمه انتهایی انها به راحتی ریشه دار میشود.از ساقه دراسنا نیز میتوان استفاده کرد و تعداد بیشتری قلمه گرفت.خاک دراسنا مخلوطی از یک قسمت خاک سبک لومی و یک قسمت کود دامی پوسیده است.

مراقبت:خاک نرم قلیایی رطوبت کم ابیاری کم حرارت متوسط نور متوسط

کود:۳گرم در لیتر هردوهفته یکبار از فروردین تا شهریور

نوع خاک:خاک باغچه همراه با خاک برگ و ماسه

مــــــارانــــــتا

این گیاه از خانواده مارانتاسه و بومی مناطق گرم و مرطوب افریقاست.برگهای ان پهن گرد و با نوکی تقریبا نامشخص است.برگها دارای نقش و نگاری رنگین میباشد که در هرگونه به شکل خاص میباشد.غالبا رگبرگ اصلی به رنگ روشن در امده حاله ای رنگین بخش مرکزی برگ را از سایر قسمتهای ان متمایز میسازد.در اطراف رگبرگها نیز این بخش رنگین در ارقام مختلف به شکلهای گوناگون در می اید.مارانتا مخصوص گلخانه های گرم و مرطوب است.در ماه های پاییز  و زمستان رشدونمو کاهش یافته گیاه به حالت نیمه رکود در می اید.در این حالت مارانتا نیاز کمتری به ابیاری دارد و در اغاز فصل بهار ریشه ها تقریبا خشک میشود در این فصل بهترین زمتن تکثیر است.بوته ها را از خاک در اورده و با چاقویی ریشه های غده ای را قطع و انها را تقسیم میکنند.سس هریک را در گلدان و در یک خاک اماده کشت کرده مرتبا ابیاری میکنند.این عمل باید در گلخانه گرم و مرطوب صورت گیرد.خاک مناسب مارانتا باید محتوی مواد الی به مقدار زیاد باشد و ضمنا به خوبی زه کشی شود.

مراقبت: خاک اسیدی رطویت زیاد ابیاری زیاد حرارت زیاد نور کم یا متوسط

کود:یک گرم در لیتر هردوهفته یکبار از اردیبهشت تا شهریور

نوع خاک:مخلوطی از خاک جنگلی خاکبرگ و ماسه